Türkiye kritik bir dönemeçten geçiyor.
Siyaset, mahkeme salonlarına sıkıştırılıyor. Toplum kutuplaştırılıyor. Muhalefet savunmaya çekiliyor. Her gün yeni bir gündemle asıl meselelerin üzeri örtülüyor.
Oysa bugün ihtiyaç duyulan şey, günü kurtaran siyasi refleksler değil, toplumu ortak bir hedef etrafında birleştirecek büyük bir siyasal hikâyedir.
Eğer gerçekten Türkiye’nin önünde bir siyasi mühendislik projesi varsa ki, var. Buna verilecek cevap da büyük olmak zorundadır.
Bu noktada CHP’nin ve Genel Başkan Özgür Özel’in önünde tarihi bir sorumluluk bulunmaktadır.
Parti, kendisini yalnızca seçimlere hazırlanan bir siyasi organizasyon olarak değil, Cumhuriyet’in kurucu değerlerini yeniden toplumla buluşturan bir halk hareketi olarak konumlandırmalıdır.
Bunun yolu da Altı Ok’u yeniden güncel ve mücadeleci bir program haline getirmekten geçmektedir.
Çünkü Altı Ok sadece CHP’nin amblemi değildir.
Cumhuriyetçilik; halkın egemenliğidir.
Milliyetçilik; tam bağımsızlıktır.
Halkçılık; emeğin ve sosyal adaletin savunulmasıdır.
Devletçilik; ülkenin stratejik kaynaklarının korunmasıdır.
Laiklik; özgür yurttaşlığın teminatıdır.
Devrimcilik ise değişen dünyada Cumhuriyet’i ileri taşıma iradesidir.
Her ok farklı bir toplumsal kesime seslenir.
Her ok farklı bir mücadele başlığını temsil eder.
İşçiyi de, köylüyü de, emekliyi de, genci de, kadını da, aydını da aynı çatı altında buluşturabilecek ortak zemin burada bulunmaktadır.
Muhalefetin önündeki görev yalnızca iktidarı değiştirmek değildir.
Asıl görev, topluma yeniden umut vermektir.
Tam bağımsızlık fikrini yeniden ayağa kaldırmaktır.
Demokrasiyi yalnızca seçimden ibaret görmeyen bir anlayışı büyütmektir.
İnsan haklarını, hukukun üstünlüğünü ve sosyal adaleti aynı programın ayrılmaz parçaları haline getirmektir.
Türkiye’nin ihtiyacı olan şey savunma hattı değil, mücadele hattıdır.
Şikâyet eden değil, örgütleyen bir siyaset anlayışıdır.
Parçalanan toplumsal muhalefeti ortak hedeflerde birleştiren bir direniş öyküsüdür.
Cumhuriyet’in ikinci yüzyılına girerken bu ülkenin yeniden ayağa kalkabilmesi için geniş halk kesimlerini ortak bir ülkü etrafında toplamak gerekiyor.
O ülkünün adı tam bağımsız Türkiye’dir.
O ülkünün adı demokrasi ve insan haklarıdır.
O ülkünün adı Cumhuriyet’tir.
Ve o ülkünün siyasal ifadesi, Altı Ok’un çağın ihtiyaçlarına göre yeniden yorumlanmasıdır.
Çıkış yolu kişilerin etrafında değil, ilkelerin etrafında birleşmektir.
Çıkış yolu günübirlik hesaplarda değil, tarihsel bir yürüyüşte buluşmaktır.
Çıkış yolu, Cumhuriyet’in kurucu iradesini yeniden halkın iradesiyle birleştirebilmektir.
Çıkış yolu, Kemalizm “geçmişin bekçiliği yerine geleceğin öncülüğünü” yapmalı bu emperyalist saldırı püskürtülmelidir.
